*:

                                  حرف اخر را ما میگوییم یا خاک ؟

                                  حرف اخر را باد میگوید که به جفتمان میخندد .

** :

باران بی موقع است و مزاحم . بار اوله  که به ذهنم این مزاحمت خطور میکنه

اخه چه معنی داره ؟ درست لحظه ای که من میخوام خواهش کنم که زمان وایسه

تا من همه چی رو تا امروز بالا بیارم و جای خالی پیدا کنم برای از حالا به بعد باران ببارد ؟ 

خب دلم نمیاید توی این باران بالا بیاورم ! پاشنه ی کفشم میشکند  اخ !

 نیلوفر میمردی یه امروز این دسته هارو به خودت نمیبستی ؟!

کفش به بغل  خیابان را پایین میروم و در پاسخ به نگاه های عاقل اندر سفیه به پاهایم

پاشنه ی کفش هایم را به رخشان میکشم تا رنگ عوض کنند

خیبان خلوت میشود باران شدت میگیرد و نیمه ی اردیبهشت را خیس میکند

 و من میرسم سره  " پدیدار "

توی باران اگر رویم نشود بالا بیاورم روی گریه کردن را دارم

شده ام مثل  دختر بچه ای که مادرش را گم کرده و عروسک به بغل گریه میکند

ولی من مادرم را گم نکرده ام و به جای عروسک کفش هایم را محکم بغل میکنم

شاید هم شبیه دختر بچه ی گل فروشی باشم که گریان از این که گل هایش

 فروش نرفته  سره " پدیدار "  چشم به راه یک نفر که همه ی گلهایش را

 با هم بخرد تا او راه خانه در پیش بگیرد .

اما من که گل به بغل نبودم و اتنظار خریدن این کفش ها را هم از کسی نداشتم

فکرم مشغول بود تا یک بنده خدایی دلش توی این باران سوخت و نگه داشت و

پاسخ مستقیم هایم را داد

خواستم بگم کفش هایم را نمیفروشم اما بی اراده در عقب ماشینش جا گرفتم و

تا دلم خواست کفش به بغل گریه کردم .

از خواب که پریدم ساعت گواهی داد که ۱۰ گذشته و  چشم هایم گفت نزدیک خانه ایم

چه گرمای اشنایی !

- اقا شما از کجا ...

- سلام !

- ...!

دلم میخواهد سکوت کنم نه تشکر .

- کفش هایم کو ؟

ـ پاشنه ی هر کفشی را میشود جا انداخت نادان !

- جا نمیرفت

ـ رفت

- کفش هایم رابده .

- به پاته.

ـ دیوانه !

 میدانی تو همیشه یک فرشته ای

ولی من یک ادم را به فرشته ترجیح میدهم کاش میفهمیدی .

***:

علی که مینا رو بخشید به مرتضی دل به گل هایش بست از ان به بعد طبقه ی پنجم خانه ی مینا و مرتضی تنها جای تلاقی نگاه علی است با خونه ای که میتوانست خانه ی او و مینا باشد و ان جا که اذر میخواهد کنجکاو گدشته ی" علی " شود و علی نگاه  رو به  بی پایان هایش میدوزد و اخ " علی " ....

مینا که تنها میخواهد باشد  میپرسد چرا علی عوض نمی شود و  گاهی حسرت حرف هایی را میخورد که باید از علی میشنید انگار مینا میخواهد اخر فیلم را اولش به ما نشان دهد انجا که دنده عقب میرود چشمهایش تو را از جا میکند  

مرتضی که میسوزاند علی را وقتی حاضر نیست مثل مینا پرواز کند  تمنا میکند که علی مرغ مینا یش را در قفس نگه دارد  و خودش را به ذلت میکشد

یوسف گمگشته باز گردد به کنعان قبل از سوختن علی و مینا و مرتضی و اذر و من !

کنعان را ۳ بار در سالن و ۱۰۰۰۰ بار در دی وی دی دیدن هم کافی نیست ، باید باز هم دید !

**** :

 این روز ها دوس دارم با صدای بلند سیروان گوش بدهم و بلند بگم دیروز یه سواله بی جوابه

وبعد برم سراغ انریکه و سیارا و سر حوصله باهاشون زمزمه کنم

 "I given to u all of them

Taken back my love "

!

*****:

یکشنبه بار روز اخر را به دوش میکشد و ما روز اخر از بزرگسالی استعفا میدهیم

راکت هایمان را پرت میکنیم روی زمین و ترجیح میدهیم زیر باران " بالا بلندی "

بازی کنیم تا تنیس ! 

بله ! ما روز اخر استعفا دادیم !

******:

بچه که بودم بابا یک بار جوجه تیغی ای را که تو راه پیدا کرده بود اورد خانه

من با جوجه تیغی دوست شدم ولی اون نه

یک جسم گرد تیغ تیغی میشد وقتی نزدیک میرفتم

جوجه تیغی یک ماه مهمان من بود

الان خیلی وقته نیست

دلم برای جوجه تیغی تنگ است

برای نزدیک شدن بهش و تبدیل شدنش به یک جسم گرد تیغ تیغی

و برای بابا نیز .

*******:

عوض شده ای ولی به نظرت من هنوز همانم

میدانی دوس دارم این شرم را که داری برای به یاد اوردن کودکیمان برای خاله بازی هایمان  

برای ان روز ها که موهایم را  نوازش می کردی و برایم بابا میشدی

برای ان روزها که به شرط موهایم تو سماور خواهرت را به من میدادی دور از چشمش

یادت میاد ان جعبه ی پاستل سبز رنگ که بابا برایم خرید ؟

اوردم خانه تان تو به رنگ ابی نوشتی نیلوفر

 فکر کنم سوم بودی !

یادم می اید  جعبه ی پاستل سبز رنگ بود و وسطش عکسی از "پوکوهانتس دیزنی"

یک چیزی در بغل داشت این پوکوهانتس  

یادم نمیاید درست که راسو بود یا سنجاب شاید هم کفش هایش بود  

کفش هایم نمیدانند قطعا تورا و گرنه بدستش درست نمیشدند !

********:

کرگردن را خیلی دوست داشتم

ان جا که شهاب حسینی بلند و راسخ میگوید :

"اقا من حرف دارم !"

بی ستاره :

کاش به همین راحتی بود  ! نه ! ؟

 پ.ن ۱ :

 بالی نیست،

 آیت پروازی هست .

پ.ن ۲ :

توی ادامه مطلب یک ایمیل رو منتقل کردم به نام " زندگی یک قالی بزرگ است "

پ.ن ۳: 

 پ.ن ۴:

"کسی از گربه های ایرانی خبر ندارد " قبادی

 حداقل نشان میدهد که کسی نمیتواند خودش را گول بزند !

یه عالمه حرف هست

میام .

پ.ن: فیس بوک ؟! فیلتره ؟