نمیشود دیگر ! من نمیتوانم خب ! چگونه عید بیاید من خوش حال نباشم ؟! چگونه یادم بیاد امسال را چه قدر ( لطفا مثل بغل خوانده شود )بیهوده از دست دادم ناراحت نشوم ؟ هان ؟!خب اینگونه میشود فیلسوفگری احمقانه دیگر ! کسی تکلیف ما را روشن کند ! اخر چگونه میشود من یادم برود خرید عید ها را با پدر ؟ چگونه ؟من عید دیدنی های زورکی را فراموش کنم ؟ ابدا !اخ طمع خریدن ماهی قرمز های بزرگتر  و سبزه های خوشگلتر فراموش نشدنی است .سیب های گاز زده را  یادم نمیرود خب (ساکن )که چگونه رندانه طوری میگذاشتم کسی نفهمد که گاز زده ام ! نمیشود خب فراموش کرد همه تخم مرغ هایی که رنگ میکردم و پسر ها ی شر همسایه شکسته تحویلم میدادند  و من از انها پرو تر از اول میکشیدم .چه قدر خواستنی میشد اگر میشد امسال را یک دور از اول نگاه کرد.

 اه ! ( مثل اب نخوانید ها ! اولش را مثل اسب بخوانید ! )

 چه قدر حرف ها هست

 اما

 مگر میشود عید بیاید و من طمع کودکانه ام را برای عیدی های پدربزرگ که ۳ سال است دیگر نیست از دست بدهم ؟

هان ؟

این را باید بگویم :

کلاس درس ، زنگ معارف

معلم : مجازات دانش اموز بد غضب خداست !

دانش اموز ـ خدا چه جوری میخنده؟

معلم ـ خدا نمیخنده ،کفر نگو !

دانش اموز زیر لب  ( غضب میتونه بکنه ولی نمیتونه خوش حال شه ! )

روزمرگی :

زندگی ام بوی ماندگی گرفته

یک یخچال ساید بای ساید سامسونگ میخواهم

این را ببینید :

 عکسنوشت:  گربه خوابهایم در ۸۷ جا میماند !

من ۸۸  قشنگ میخواهم

پ. ن ۱ :

هوا سبز گونه

 میشود

بهار است که میاید

چه گلی به سرمان  میزند ؟

پ.ن ۲:

پنجره باز است

همه ی در های خانه هم باز است

دل من ولی همه ی در هایش با هم قفل است

پ.ن ۳ :

این سال با همه ناکامی هاش هم خوب بود

خدایا یک سال خوبتر لطفا !

دوستت دارم خدا !

پ.ن ۴ :

۳۷ نفر منتظرند !

یک کلاغ بد !