کاغذ -قلم

ویک جعبه مداد رنگی

شروع میکنم تا  او را نقاشی کنم

یک حوض آبی

یک ماهی قرمز

یک درخت سبز

یک آسمان  قشنگ

یک عالمه باران

یک عالمه ابر

چه قدر شبیه خودش شد

  یک شب قشنگ هم باید بکشم

تا چشم هم داشته باشد

حالا خودم  را میکشم

یک بیابان خشک

یک درخت تنها

یک اسمان بی باران

مثل بیابانی در طلب بارانم

برایم بخواه

که

ابرهای  بارانی او به بیابان من بپیوندد

--------------------------------------------------------------------

میگن تازگی ها عجیب می نوسم

میگن غیر قابل فهم حرف میزننم

میگن مرموز شدم

میگن یه چیزایی هست که به ما نمیگی

تمام تلاشم  را کردم تا حرفم را این بالا صادقانه بگم

دوستان مجازی !

موفق بودم ؟! چی متوجه شدین ؟

--------------------------------------------------------------------

دیشب حالم خوب نبود یه کتاب خوندم

شام نخورده خوابیدم

زودتر از حد معمول

ولی همه دست در دست هم داشتن تا منو دیونه کنن

از گریه صدام گرفته بود

- من میرم میخوابم و دیگه این که حوصله ندارم

-برگرد یه دقیقه

خودمو جمع و جور کردم و برگشتم

فاتحانه نگاهی کرد

- سرما خوردی؟

- !!

حالم از  این همه حماقت به هم خورد

این گام دوم بود  بعد از اون کتاب

خوابیده بودم

وصدای هیات عزاداری سرکوچه گام بعدی

و گام چهارم صدای تلویزیون و ضجه های مداح

و صدای پسری که در تلاش نوشتن بابا بود

وبا ذوق اشتیاق بابا مینوشت و تکلیف شبش رو انجام میداد گام پنجم بود

فکر کردن به این که همین پسر بعدا  از من سوال هایی بپرسه گام ششم بود

و فکر کردن به این که چه قدر او ادم خوبی است حالم را بد کرد

فکر کردن  به این که چه قدر به دست اوردنش سخته

فکر کردن به این که شاید خواسته ام غیر ممکن باشه

همه ی گام ها باعث شد که حالم به طرز عجیبی بد بشه اون قدر که احساس پوچی کنم

اما یهو یه چیزی تو  ذهنم گفت

خدا هر غیر ممکنی را ممکن است

دوباره امید وارزو ها شکل میگیره

...و من  تصمیم میگیرم که با خدا معامله کنم

معامله ای که یک طرف است و خدا هیچ احتیاجی بهش نداره

چون بی نیازه اما در عوض مهربونه

منو کمک میکنه او را به دست آرم !

خدایا خواسته من کوچکترازعلم و قدرت توست  و

 من هم خیلی حقیر تر از انم که تو بذاری پیش بنده هایت کوچک تر شم 

 و تو بزرگ تر از انی که خواسته ی من را براورده نکنی

این اتفاق ها  را همه خدا مقدر میکند

و به من ثابت میکنه اون چیزایی که میشنوم اشتباه نیست ! من مطمئنم!

محرم امسال رسیده در حالی که بار گناه من سنگین تر از ساله قبل

و طلب بخشش .....

--------------------------------------------------------------------

شب یلدا بود که حافظ گفت

ای که با سلسله ی زلف دراز  امده ای

 فرصتت باد که دیوانه نواز امده ای

....

وجود ما معمایی است حافظ

که تحقیقش فسون است و فسانه

این بیت اخر  ان قدر برام فوق العاده بود که هنوز یادمه

ولی فکر کنم هنوز که هنوزه نفهمیدم چی گفت !

---------------------------------------------------------

طولانی نوشتم !

چیه !؟ دیوانگی شاخ ودم داره مگه !؟