میرم

یه مدت گم وگور میشم

تو خودم

تو زندگی

تو درس ها

ولی میام  کی ؟ نمیدونم!

میام  اون موقعی که مثل الان نباشم

یه روزی که دوباره همه چی تو قالب حرف جا بگیره

بشه وصف کرد

یه روزی که همه چی یه جور دیگه باشه

یه روزی که مطمئن به رسیدنش نیستم

ولی میدونم یه روزه !

قدم دوم

یه چیزایی تودلم که نمیتونم بگم

باید مطمئن بشم

قدم سوم

تمام شد و شروع  شد !

ماه رمضان ومهر !

خیلی زود گذشت

اخرین لحظه هاش داره سپری میشه

برام دعا کنین

دعا کنین که بشه و بیاین بگین اگه اپ کردین میام اگه بتونم حتما

تا کی دیگه نمیتونم بنویسم نمیدونم

فردا ! پس فردا ! هفته ی دیگه ! ماه دیگه ! سال دیگه ! هیچ وقت !

نمیدونم

این عاقلانه ترین جواب ما انسان هاست که همیشه بلا تکلیفیم

و اوست که میگوید .. مینویسد

ودیگه حوصله ندارم نه برای خودم نه برای چرندیات نوشتن

فعلا

یا حق